The group visited Ghana as part of their credit courses abroad. Photos of previous trips to Ghana can be found in their Ghana photo gallery.

The trip was organised through AEA (Academic Experiences Abroad). Leaders of this group were Kojo Allen and Cynthia Gooch. Tour organiser and guides for AEA where Nathan and Apollo Panou.

During their stay, the students painted the bathrooms of the Vome Methodist Junior High School. The villagers were very happy with their visit and helping hands, and the donation of the paint. A lot of paint was left and can be used to paint the walls of the school.

Below are a few photos of the visit:

Uit verschillende richtingen horen we dat een waterpomp slaan onmogelijk zou zijn in verband met de samenstelling van de grondlagen. Dat zoeken we nog verder uit.

Een mogelijke praktische oplossing is het gebruik van waterfilters. Enig onderzoek leverde de ontdekking op dat in Ghana zelf eenvoudige keramische waterfilters worden geproduceerd. Deze filters kosten omgerekend circa €12,50 per stuk. Een vrij hoog bedrag voor een familie in Atsiekpoe, maar wellicht met enige sponsoring een simpele en goedkope oplossing. We hebben een filter aangeschaft om het gebruik te evalueren.

Het systeem heet CtFiltron, en wordt geproduceerd door het bedrijf Ceramica Tamakloe Limited, in de buurt van Accra.

Ghanees reclamefilmpje:

[See post to watch Flash video]

De brochure:

De manual:

We hebben ook nog een ander waterfilter, van de stichting Fairwater gevonden.

Wordt vervolgd!

Policy 2011 Stepping Stones for Africa Foundation

Visit Stepping Stones for Africa’s Facebook page

Stand van zaken 31 maart 2011

Enfin, de muren van de keuken staan en de fundering van het overdekte terras is bijna aangelegd. Het is nu aan chief en timmerman Togbeh Akati om de posten en dakspanningen te timmeren.

Hieronder een aantal foto’s van de bouw van de summerhut/keuken in de periode 5 t/m 20 maart 2011:

Om te beginnen, wie kies je? Tieners? En de leraren, andere opinieleiders en ouders dan? Is dit cultureel acceptabel? Dan de shock, sommige scholieren zijn nog nooit in Accra geweest, hebben nog nooit een vliegtuig van dichtbij gezien, zelfs geen zee. En als ze dan terugkeren in hun dorp zonder elektriciteit, zonder drinkwater en voor velen zonder fatsoenlijke sanitaire voorzieningen, wat doet dat met ze en hoe vang je ze op?

Ik was niet heel enthousiast over dit idee. Het leek mij beter om een groep scholieren mee te nemen op reis door Ghana, hun eigen onbekende thuisland. Gelukkig dacht men er in Frankrijk net zo over en paste Annick Durand van College George Sand even gemakkelijk het programma aan.

De rondreis door Ghana staat nu gepland voor oktober 2011, nog even geduld dus.

Heloise (13 jaar): “I’m very happy to go to Africa and I will do the maximum to go there. I’m also very excited to discover a new culture, how the Africans live, how they make whatever they need. All the projects so far (telling stories, teaching fair trade in schools and serving African meals) interest me, and I will enjoy to do everything! I really like the culture topics, I want to see African dance and I want to dance myself too, and do everything they do. “

Susannah (13 jaar): “I think Africa is an amazing continent full of life, the unknown. I’m glad we’re going to Ghana because I love adventure. I do really want to go to know that country and life with people with different ideas of life and outlook on life.”

Vincent (13 jaar): “I think it’s a good project to go to Africa, to see the way of living and their culture. We can show our way of living. I think their way of welcoming people is very nice, by dancing. I think we are lucky because not everybody has the opportunity to go to Ghana. I will not say no to this very good experience. African bathrooms will be very funny.”

Studenten dienen hun eigen schoolboeken aan te schaven, maar een bedrag van circa € 5,- per boek is lang niet voor iedereen op te brengen. De leergierigheid van deze studenten is inspirerend, waar mogelijk stoppen ze hun neus in de boeken.

De volgende boeken zijn aangeschaft:

• 20x Mathematics
• 20x Integrates Science
• 60x Basic Design and Technology
• 4x English
• 4x Social Science

Plus 15 zakken cement.

Foto’s van de donatie van de boeken door Cindy en inspectie van de bijna voltooide urinoirs door Apollo Panou:

Toch is het een hele prestatie! Als enige dorp in een lint van dorpen langs de Volta rivier in North-Tongu district heeft enkel Atsiekpoe nu latrines. Omliggende dorpen volgen graag dit voorbeeld, en het is aan ons om hier een vervolgplan voor te ontwikkelen. Ook in Atsiekpoe rest nog de bouw van 2 dubbele latrines zodat de latrines evenredig zijn verdeeld over het aantal familieclans.

Namens het dorp bedanken wij familie Droogh-Den Ouden en familie Watson-Lakerveld voor de potten verf. En natuurlijk alle overige donateurs, zoals Trimclub Annelies uit Heerhugowaard, die hebben meegeholpen de kosten voor acht community latrines bijeen te brengen.

Vaak genoeg hebben we met gefronste wenkbrauwen in dat gat staan turen. Wat een ellende…wanden die inzakten, grote hoeveelheden mul zand dat dagen graafwerk teniet deed. Dat is nu gelukkig voorbij! De betonnen vloer en de stevige steunpilaren geven de hele buurput van het school-toiletgebouw een solide uitstraling. Nu rest nog het pleisteren van de binnenmuren en storten van een gewapend betonnen deksel. Dan is de eerste fase van dit enorme project afgerond.

De kosten voor fase 1 zijn gedekt met dank aan:

• Hopjes fonds (€1500).
• Annick Durand/Anansi Project (€750).
• Anouk Zijlstra, freelance journalist en schrijfster voor goafrica.about.com. Zie o.a. dit artikel op goafrica.about.com waarin Atsiekpoe als toeristische bestemming wordt genoemd. ($420).
• Happinez Magazine (€750), zie dit nieuwsbericht.

Een begroting voor fase 2, de bouw van 10 toilethokjes, zal spoedig volgen.

Reden van dit bezoek was het officieel introduceren van de samenwerking tussen de bewoners van Atsiekpoe, Jolinaiko Eco Tours en Stichting Stepping Stones for Africa. Gezien de toenemende activiteiten op het gebied van community-toerisme en de ontwikkeling van sanitaire voorzieningen leek het ons juist om de overheid hier officieel bij te betrekken. Het was een levendige bijeenkomst en de District Chief Executive ontving ons met groot enthousiasme. Het district verraste ons in Atsiekpoe met een wederbezoek op vrijdag 25 maart 2011.

De District Executive, Mr. Tchikata, was zichtbaar verwonderd en geïnspireerd toen hij met eigen ogen de bouw van de community latrines en schoollatrines aanschouwden. Voorzieningen die schaars zijn in North Tongu. Voor een overheidsinstantie is het zoveel makkelijker om samen te werken met lokale partners en dorpen die zelf een verschil proberen te maken en niet enkel en alleen op de overheid wachten. Er zijn een aantal ideeën geopperd voor samenwerking…hierover later meer!

Hilarisch was ook de constructie van een toiletpot, want een Franse stijl ‘gat in de grond’ wordt niet door iedere toerist geapprecieerd.

Alle noemenswaardige ontwikkelingen van het afgelopen jaar werden belicht. Uiteenlopende voorwerpen van kippen tot meloenen werden geveild, er werd volop gedanst en gesproken. Natuurlijk was Mama Dunenyo, de ‘queenmother’ van Atsiekpoe ook in vol ornaat aanwezig.

Nieuw dit jaar was de uitreiking van 20 ‘Community Awards’ door Jolinaiko Eco Tours en Mama Dunenyo (Cindy Noordermeer) aan personen die een noemenswaardige bijdrage hebben geleverd aan het dorp. Denk hierbij aan de jeugdleider, de 10 beste dansers en dansgroepleiders en de meest gemotiveerde latrine bouwer. Prijzen varieerden van schriften en pennen voor de scholieren, zeep en kleden voor de vrouwen, een voetbal en een pot verf.

Vanaf oktober tot en met december 2010 heb ik met de Stepping Stones for Africa stichting samengewerkt en ben betrokken geweest bij het project voor de bouw van school latrines in Vome. Voor dit project heb ik financiering aangevraagd bij het Hopjesfonds en ben drie maanden te gast geweest in het dorpje Atsiekpoe in Ghana.

Ik ben Roy van den Ende, geboortejaar 1989. Ik ben een student aan de Haagse Hogeschool en ben 2 oktober 2010 naar Ghana gevlogen om een stage voor de reisorganisatie Jolinaiko Eco Tours te doen, gecombineerd met een project voor Stepping Stones for Africa.

Als student Small Business met de minor International Development Cooperation, ben ik door Jolinaiko Eco Tours gevraagd om het toerismebedrijf in het dorpje Atsiekpoe te analyseren en hier verbeteringen voor aan te dragen, die daarna ook door mij geïmplementeerd werden.

Hiernaast zette ik mij ook in voor projecten van Stepping Stones for Africa, waaronder projecten in Atsiekpoe-Vome, Ghana en het project in Davedi, Togo.

Eén van de Stepping Stones for Africa projecten richt zich op de bouw van latrines voor de primary school van Vome, waarbij ik voor verslaglegging en verantwoording van de kosten aangesteld ben.

In de voorbereidingen van het project in Nederland heb ik het Hopjesfonds bereid gevonden om een deel van de kosten voor het project te financieren, ik heb dus ook bijdrage kunnen leveren bij het zoeken van fondsen van het project.

Op dit moment schrijf ik dit thuis en ben ik weer in Nederland. Het project is nu halverwege en er is constante vordering met de bouw van de latrines.

Het begon allemaal met mijn beslissing om een keuzevak International Development Cooperation op mijn hogeschool te volgen. Hier kreeg ik de mogelijkheid om af te reizen naar Ghana en hier dus een stage te doen. Het leek mij nuttig om deze stage te combineren met het steunen van een ontwikkelingsproject. Na kennis te hebben gemaakt met de oprichters heb ik financiering kunnen krijgen, ben ik naar Ghana gegaan en heb kunnen beleven hoe de stichting bijdraagt aan de ontwikkeling van Atsiekpoe en Vome door het bouwen van latrines voor de basisschool van Vome.

Dagboek Atsiekpoe

Om mijn persoonlijke ervaringen weer te geven, heb ik een ‘dagboek’ bijgehouden met de gedane werkzaamheden:

Vrijdag 8 oktober ben ik samen met de voorzitter van Stepping Stones for Africa Cindy Noordermeer-Panou, Apollo Panou, Isaac Aziawo en Joseph Owusu (de aannemer) naar Aveyime gereden, dat is een township (stadje) aan de oever van de Volta-rivier. Daar zijn we met de kano naar de overkant gevaren, waar de dorpen Atsiekpoe en Vome liggen. Aangekomen in Atsiekpoe werd ik voorgesteld aan Stephen Kingsley Ameko, de contactpersoon in het dorp, en liepen we richting de bouwplaats van de latrines. Daar ontmoette ik meneer Godwin, het hoofd van de Junior High School, en werd iedereen voorgesteld. De plek waar de latrines gebouwd gaan worden werd gemarkeerd en opgemeten door meneer Owusu. Daarna zijn we naar het huis van het hoofd van de Vome Methodist Primary School gegaan, waar we deze meneer ook ontmoetten. Hier vond overleg plaats over de bijdrage van de scholieren zelf. Afgesproken werd dat de scholieren zelf het benodigde zand en water voor de cementblokken op de bouwplek zullen leveren. In het dorp is genoeg zand te vinden en dit dragen de kinderen dan in emmers op hun hoofd naar de bouwplek, het water halen de kinderen uit de rivier. Het benodigde cement voor de cementblokken zal in Aveyime van het budget gekocht worden. Als de drie bestanddelen op de bouwplek zijn, zal de community zelf de cementblokken gaan maken, waarmee de latrines gebouwd gaan worden.

Een korte impressie van Atsiekpoe, opgenomen met mijn telefoon:

Na dit overleg heb ik de chief en ouderen van Atsiekpoe ontmoet, die mij welkom heetten. Ik heb me voorgesteld, verteld wat ik kwam doen en ze werden ingelicht over het zojuist afgeronde overleg.

Hierna zijn we weer met de kano uit het dorp gevaren.

Maandag 11 oktober ben ik naar het dorp gebracht en ben daar tot dinsdag 19 oktober gebleven. Vrijdagavond 15 oktober vertelde de chief mij dat het zand klaar lag op de bouwplek. Toen ik op dinsdag 19 oktober weer uit het dorp vertrok, heb ik onderweg in Aveyime samen met Apollo Panou en Stephen Ameko 12 zakken cement gekocht. De cementzakken werden naar de rivieroever van Aveyime gebracht en door meneer Ameko de rivier over gevaren. Stephen Ameko heeft voor het vervoer naar de bouwplek gezorgd.

Vanaf maandag 8 tot woensdag 10 november heeft een medewerker van mister Owusu de blokken gemaakt met het cement, het zand en het water. Deze blokken zullen gebruikt worden om de latrines mee te bouwen.

Donderdag 11 november zijn de kinderen van de scholen tijdens de assembly (centrale afsluiting van de schooldag) na schooltijd toegesproken door de leraren om de volgende dag (vrijdag) allemaal te helpen met het graven van het gat voor de latrines.

Vrijdag 12 november zijn de kinderen van de Vome Methodist Primary School en de Vome Methodist Junior High School vanaf acht uur ’s ochtends tot twee uur ’s middags bezig geweest met het graven van het gat voor de latrines. Na twee uur is een medewerker van mister Joseph Owusu verder gegaan, en op zaterdag is er tijdens de communal labour (gemeenschaps werk) door de mensen van Atsiekpoe verder gewerkt aan het gat.

14 december hoor ik dat de latrines waarschijnlijk niet op tijd klaar zullen zijn voordat ik naar Nederland ga, omdat het werk te langzaam gaat. De materialen zijn er allemaal, maar het gat zakt in als het geregend heeft en moet dus opnieuw gegraven worden. Mr. Owusu heeft besloten om het gat af te laten maken en het dan te egaliseren en te beginnen met het maken van de fundering van de latrine. De metselaars en timmermannen zijn er en het ligt dus aan het afmaken van het gat. Ook denken ze meer geld nodig te hebben, maar dat is nu niet belangrijk voor de voortgang van het project. Ook denken ze dat het te langzaam gaat omdat de mensen niet genoeg meehelpen met het graven.

26 december stap ik op het vliegveld naar Nederland, maar niet zonder afscheid en nog wat foto’s van de voortgang te nemen.

Roy van den Ende,
februari 2011

By Kai Krause.

In an 11-page article (page 34-45), accompanied by beautiful photography, the magical Voodoo culture of Benin is examined and experienced.

A pdf (Dutch) of the article can be downloaded here (1.3Mb). (Source: Happinez 05-2010, photography: Mirjam Bleeker, text: Roos Tesselaar.)

Also, the Jolinaiko Eco Village in our community development project in Atsiekpoe and Vome, is the Happinez charity of the month! (Page 145.)

Lifesaving antiretroviral (ARV) medication has existed for decades, but until 2002, it was too expensive to distribute to the developing world. In that year, The Global Fund was established to help eliminate AIDS (as well as TB and malaria), and in six short years, it has helped to put more than 3 million people on ARVs.

Now, the difference between life and death is only 40 cents per day—the cost to fund the ARVs. When patients are given these drugs, a phenomenal effect can happen. A person at death’s door can, in just 60 to 90 days, regain full health. It’s called the “Lazarus effect,” and it’s nothing short of miraculous.

HIV facts today

Even though AIDS now is preventable and treatable, it has killed more than 20 million people in Africa. Currently, 33 million people in the world have HIV, 22 million live in Africa. 67% of people with HIV live in Africa yet the continent is home to just 10% of the world’s population. The disease is the leading cause of death in sub-Saharan Africa with approximately 3,800 people dying every day from AIDS.

Women make up approximately 60% of estimated HIV infections in sub-Saharan Africa and, as a result, women and children are the hardest hit by the disease. An estimated 14.1 million children in Africa have been orphaned because of AIDS already and this number is growing. More than 1,000 children, most within sub-Saharan Africa, are infected with HIV each day.

40 cents but still out of reach

It costs around 40 cents a day for the 2 antiretroviral pills needed to help keep someone living with HIV alive and healthy. Yet more than 70% of people in sub-Saharan Africa live on less than $2 a day.

Another problem is that people living in rural areas don’t have access to clinics or medical posts where they could be tested, given the ARV medication and be monitored on a regular basis. Some are living many days travelling from the nearest clinic.

This problem is also seen in the IHCC clinic, the AIDS/HIV clinic in Accra (Ghana) we have supported over the last few years. The poorest of the poor come to this clinic, but they cannot afford the daily cost for the pills and the -very low- cost of consultation. Most cannot even pay the bus ride to the clinic.

Nowadays, Ghana has very cheap health insurance. It’s called NHIS (National Health Insurance Scheme), and the IHCC clinic is accredited. The insurance covers the ARV medication and consultation, but the 24 Cedis (14 dollar) per year it costs, is too much for these patients.

So, despite the hopeful improvements that have been made over the last few years, and the efforts of the Global Funds to provide free ARV medication to African countries, the reality is that these live-saving pills are still out of reach for many people.

Tijd om te ervaren en te geloven dat wij samen kunnen creëren, alleen samen, en tijd om in te laten zien dat wij geen loze beloftes doen. Een familie heeft geld bijeen gelegd om de huisjes met bakstenen in plaats van met leem te bouwen, en een andere familie was druk bezig een decoratieve ventilatie steen te creëren, en dit illustreert dat men pro-actief is en trots op het uiteindelijke eindresultaat. Het is een klein project, slechts een fundament, maar een solide fundament van vertrouwen en daadkracht voor meer vooruitgang in de toekomst.

Een paar foto’s van de toiletten in aanbouw:

De beerputten zijn handmatig gegraven, met cementen stenen opgebouwd en afgesloten met een gewapend betonnen deksel. Die deksel heeft een gat waar het toilet bovenop wordt geplaatst, eromheen een huisje met zinken dak, houten deur en ventilatiepijp. De muren worden in principe opgebouwd uit leem, maar sommige families leggen geld toe om betonnen bakstenen te gebruiken.

Cindy: ‘Het festival was grandioos. Iedereen had enorm zijn best gedaan, er werd gedrumd en gedanst, en ik voelde mij echt een koningin op mijn goudkleurige sandalen, gewikkeld in handgeweven doeken, op eigen zetel. Het was een van de meest bijzondere en hartverwarmende gebeurtenissen die ik in al die jaren in Ghana heb meegemaakt. Natuurlijk hoopt men door deze aanstelling ontwikkeling en financiële steun veilig te stellen, maar het is ook een teken van respect voor onze aanwezigheid.’